Een iets ander weekend dan andere jaren. Om te beginnen waren Kees en Karin er niet bij. Die zaten in China met hun kersverse dochter Qin. Ten tweede misten we de boogtent. Wij, Ed en Suus, zouden een karretje regelen om de boogtent op te halen. Dat was wel gelukt. Maar de zondag voor het weekend had onze Mitsubishi Sigma (een hele betrouwbare en degelijke auto) een heel spoor van koelwater getrokken over Voorne Putten (daar wonen Suus d'r ouders). De auto kon niet door de ANWB gemaakt en werd door een sleepauto opgehaald. Tot groot plezier van Bert mochten we een stukje mee naar Rhoon om daar een leenauto te krijgen. Helaas maar voor 24 uur, dus zaten we zonder auto en konden we de boogtent niet halen. Uiteindelijk was de auto op vrijdag om 17.00 uur klaar. Dus dat was auto ophalen, inpakken en vol gas naar Zeeland. Geen tijd meer voor een detour via Neerkant voor de tent. Onderweg stortregende het, maar gelukkig was het bij aankomst op de camping droog. Wel deed ons veld een goede poging tot imitatie van het Olympisch zwembad. Hans en Bart, Miriam en familie waren reeds gesetteld en Bert werd bij hen in de caravan gedropt. Het natuurlijke hoofdkwartier voor het weekend.
Terwijl Ed en Suus een plekje zochten dat niet volledig onder water stond, arriveerden ook Frank en Suus. Na wat gezoen over en weer togen we gezamenlijk aan het werk om de twee tenten op te zetten. Ze stonden nog maar net toen de buien weer losbarsten. Dus vluchtten ons hoofdkwartier in. We leken wel en moslimgemeenschap. De vrouwen en kind zaten in de caravan aan de fris, gezellig babbelend over kinderen, werk en andere belangwekkende onderwerpen. Er werd nog een poging gedaan een internetverbinding te krijgen met de laptop om op Qin's site te kijken hoe het de Bockeltjes die dag was vergaan. Maar helaas lukte dat niet. Rond middernacht hielden we het voor gezien.

Ondertussen deden de mannen zich in de voortent tegoed aan de Baco tot in de kleine uurtjes. Thijs, werd ingewijd in de geheimen van de club: hoe zoveel mogelijk opmerkingen dubbelzinnig op te vatten en zoveel mogelijk onzin uit te kramen. Verder ontwikkelden de heren nog een interessante mix van baco met nootjes. De honden genoten de volgende dag van de restjes. We hebben ze daarna niet meer gezien of gehoord.
De volgende ochtend begon droog. Suus en Bert waren uiteraard als eerste op, en de andere Suus volgde snel. Koffie lokte ook Ed, Hans en Frank uit bed. Emiel arriveerde rond half 10 met slaapzak, broodjes, filet americain en eiersalade. Marc volgde wat later. Na ontbijt en koffie vertrok een select gezelschap voor een duik in de Grevelingen bij Kabbelaarsdam: Marc, Hans, Emiel, en Frank. Ed en Suus van Frank zaten als duikleiders op de kant. De overige vrouwen gingen boodschappen doen in Renesse voor de barbecue. De mannen gingen natuurlijk kijken naar toys for boys (telefoons, computers en andere onzin). Rond 2 uur was ieder weer terug bij het hoofdkwartier voor koffie met vlaai. Inmiddels was ook Peter gearriveerd.
Ook nu was er een strakke rolverdeling. De dames troffen voorbereidingen voor het eten van vanavond. De mannen zetten vast een partytent op als alternatief voor de boogtent. Met z'n zessen onder leiding van Bart die de gebruiksaanwijzing voorlas, werd het geheel in elkaar gezet. Op zijn aanwijzingen pakte ieder een stokje met een nummertje. Vervolgens kwam er nog iemand met een verbindingsstukje aan en ja hoor, het paste. Dat op zich was al een wonder. Zowaar lukte het om er een partytent van te maken. Inmiddels was het ook weer gaan regenen, dus werden in allerijl de stoelen en tafels eronder gezet.

Tussen de voortent en de partytent werd nog een provisorische luifel gespannen van een restant tentstokken en een zeil. Het geheel werd verbonden met een wagonlading tie-wrapjes. Met scheerlijnen werden de diverse onderdelen verankerd, want er was inmiddels een aardig windje opgestoken. Wegens gebrek aan haringen werden ook de velgen van Barts bus als alternatief gebruikt. Die dreigde vervolgens de hele constructie met één trap op het gaspedaal te vernietigen, maar kon nog net worden weerhouden. Uiteindelijk was er voldoende ruimte om de groep inclusief bakinstallatie droog te houden. Vinkenslag was er niks bij.
De echte duikers van de groep maakte zich op voor de avondduik bij D'n Osse. Deze keer gingen ook Peter en Miriam (na zachte dwang) mee. Heel enthousiast kwamen ze terug. Naaktslakken, zeeegels en gigantische kreeften, alle ingrediënten voor een prima duik.
Na hun behouden terugkeer werden de vuren van de 2 skottelbraai's ontstoken en werd gestart met het vreetfestijn. Marc en Bart wierpen zich meteen op als bakkers, en met succes. Een gevarieerde maaltijd met Kip Tikka, Sate Babi, Barbecue-worst, hamburgers en gemarineerde speklapjes. Dit alles omlijst met salades, sauzen en een zeer bijzondere pindasaus. Deze was met vereende krachten tot een smaakvol einde gebracht. Eerst had ..... geprobeerd van de goedkoopste aanmaaksaus van de C1000 iets eetbaars te maken. Koffiemelk, ketjap, knoflook en sambal, hij bleef muf. De hele groep kreeg een hapje en ieder vulde wat aan: meer knoflook, meer sambal, meer koffiemelk, een gesnipperd uitje, zout en de sate-marinade toevoegen. Nadat alle suggesties waren verwerkt, had Ingrid, Mirams zus, uiteindelijk de finishing touch en werd de pan tot op de bodem leeggegeten.

Nadat het meeste vlees was verorbert verlieten Peter en Mark de festiviteiten om weer retour huis te gaan. De rest ging, tot grote verbazing van Emiel, aan de koffie en thee. En wat voor een thee: groene thee, zoethout thee, rozenbottelthee. Volgend jaar misschien een speciaal theeweekend, met dan natuurlijk ook China Blossom.
Miriam, Ingrid en moeder Marjan kregen bij het zien van alle leeg gekloven borden en schalen een acute aanval van werklust en begonnen als een dolle af te wassen. De rest van de club keek wat verrast maar met goedkeurende blik toe.
Ed kwam helemaal in de gloria van de WC terug rennen, een sjerp van WC-papier achter zich aan slepend. Hij had tijdens de grote boodschap ontdekt dat hij met zijn nieuwe mobieltje met internet Qin's site kon openen. Eindelijk konden we weer meegenieten van het China-avontuur van Kees en Karin. Met wat heen en weer gescrol werden de laatste 2 reisdagen voorgelezen. Frank had zelfs de foto's, dus de foto van een lachende Qin ging van hand tot hand. We waren het er wel allemaal over eens: een pittige dame met een open blik, maar waar ook de ondeugd vanaf straalt. We verwachten dan ook dat Pa en Ma van Bockel er nog heel wat mee te stellen krijgen.
Gelukkig gingen daarna bier en wijn weer rijkelijk rond en werd het toch nog een wat liederlijk geheel. Inmiddels was de camping veranderd in een soort zwembad en begon iedereen natte voeten te krijgen. Om half 2 werd de zitting opgeheven.
De laatste ochtend waren de weergoden ons gunstig gezind. Het was droog, en regelmatig liet de zon haar stralen over de natte tenten glijden. Toch voelde niemand zich echt geroepen om het koninkrijk van Neppie nogmaals te bezoeken. Emiel vertrok al vroeg naar Rosmalen. De rest probeerde met vereende krachten het tentenkamp niet al te vies en nat in te pakken. Ingrid haalde zelfs een sopje over haar tent. Dat wordt lachen bij de volgende regenvakantie.
De communicatie tussen Bart en ..... verliep vlekkeloos: Bart zette de stoelen vast in de bus. .... haalde de stoelen uit de bus omdat we nog even zouden koffiedrinken. Bart laadde ze weer in, waarna.... ze opnieuw uit de bus haalde. Toen zijn we er maar op gaan zitten om te voorkomen dat ze opnieuw werden ingeladen. Na de koffie nog ff zoenen en ieder weer naar huis. Een gezellig K-sea duikweekend was weer ten einde.