Zoals gewoonlijk verzamelde een groot deel van de K-sea diving club zich bij ons clubhuis in het achterhuis van Aad en Hanny voor de doe-dag. Het was prachtig weer, dus iedereen ging buiten staan met de koffie en cake die al klaar stonden. Gastvrouw Hanny ontving ieder met open armen. Ze deed het deze keer zonder vaste partner Peter, die helaas in het buitenland zat. Natuurlijk konden we niet volgens schema vertrekken, maar daar was rekening mee gehouden. Hanny kent haar club inmiddels. Nadat Nikee een flesje had gedronken gingen we

op pad. In colonne door de Peel naar een natuurgebied met een 6km lange gele wandelroute voor een potje klootschieten. Op de parkeerplaats werden tassen met proviand verdeeld over de groep. Nikee's kinderwagen werd als pakezel gebruikt voor de zwaarste spullen. Vervolgens werd de groep in 3-en verdeeld door ieder een nummer (1 of 2 of 3) te geven. Dat was voor sommigen wat moeilijk te onthouden. "Welk nummer had ik nou? Was jij 2, oh, dan ben ik 3" En natuurlijk meteen kijken bij wie je zit, alsof je weer terug op school bent! Elk groepje kreeg een bal en een notitieblokje. Om de beurt moest de bal geworpen worden over het pad. Het aantal worpen moest worden geturfd en de groep die met de minste aantal worpen het traject voltooide had gewonnen. De honden lieten gelukkig de ballen met rust. Alleen in de groep van Bert was de strijd bij voorbaat al verloren. Bert gooide het liefste zelf en had nog niet zo'n geweldig richtinggevoel. Gelukkig werd er ook ruim gesmokkeld door hem hele stukken met bal in de hand te laten lopen. Aad had nog een hele goede actie door de bal achter een gesloten hek te laten verdwijnen. Dat werd een hele klimpartij, maar de bal moest worden gehaald. Aad kon tenslotte niet zonder ballen thuiskomen!

Halverwege de tocht was het tijd voor een picknick. De zware tassen mochten geopend. Hanny had voor alles gezorgd: dekens om op te zitten, broodjes en beleg in alle soorten en maten, frisdrank, melk, bier en witte wijn. Van alle gemakken voorzien. Na een uitgebreide lunch zette het gezelschap zich met moeite weer in beweging voor het tweede deel van de wandeltocht. Toch wel een eind, 6 km. Inmiddels had Bert alle drie de ballen verzameld en werd er willekeurig gegooid en geturfd. Er liepen schapen los in het gebied, en ineens werd er een groepje gespot. Een paar lammetjes lagen dicht bij de weg, en wat verderop stond de een groepje volwassen dieren. Toen we dichterbij kwamen voor foto's ging de groep op de loop. Maar de ongeruste moeder bleef staan blaten naar haar jongen en wachtte tot ze bij haar waren. Een mooi gezicht. In de hoop nog meer schapen en lammeren te zien maakten we een kleine omweg langs de schaapskooi. Helaas waren de meeste schapen aan de wandel. Bert vermaakte zich met kruipen door de trog. We namen een neutje op deze mooie dag (ook daarvoor had Hanny gezorgd) en namen een mars voor wat extra energie. Daarna hobbelden we weer terug naar de auto's.

Terug in het clubhuis werd alles klaar gezet voor de barbecue. Lekker buiten met z'n allen, Nikee op een kleed en Bert keutelend tussen de mensen door. We konden tot laat buiten zitten, de barbecue werd vervolgens omgetoverd tot vreugdevuur. Aan het einde van de dag kon de hele club huiswaarts met zelf-geraapte eieren van Hanny. Nouja, van de kippen van Hanny dan. Hanny, bedankt voor weer een gezellige en zeer geslaagde familie-doe-dag.